TAKİP ET
Muhammet Mertek

Muhammet Mertek

Kardelen

Güneşler doğmasa da kara bahtına…

Sen bir lâl-ü gühersin…

Yürürsün.. takılmadan ah u zara,

Binlercenizin müjdesi gizli

Başı dumanlı karlı dağlara.

Kardelen… bu ne azim;

Bu ne tebessüm buzdan deryalara…

Bahardan mahrum,

Lâkin kara mahkum olmayan

Bir Ferhat sevdası gelir dağları yara yara..

Bahar intizarı içinde

Bir başkaldırısın kardelen…

Kışın haberi olsun!

Sendeki aşkı gören

Umutsuzluktan berî olsun…

Beyaz örtü altında muazzam hendese!

Karanlık ve aydınlık içiçe,

Karıncalar çalışır, tohumlar saçılır,

Bir baş’tan zuhur eder binlerce…

Tabiatın derin sesinde

Kim bilir nerede, hangi karın ensesinde?

Alın yazındır senin, doğru,

Karla, karanlıkla boğuşmak…

Güneşe hasret kardelen, hakkındır ağla…

Damla damla erisin buzdan dağlar

Gözyaşın olsun Ceyhun gönül pınarlarından

Çağlamak vaktidir, çağla..

Ki, taptaze baharın bağrında

Ba’sü ba’del mevt’e ersin binbir çiçek

Tutuşturduğun çerağla…

Bu kutlu bir seyrü seferdir,

Ufuktaki rengarenk huzur yaylasına…

Eşsiz rayihaların kol gezdiği…

Mutluluklar ovasına…

Heyhat kardelen..

Az ötede yine kar, yine boran..

Karayla ak, soğukla sıcak bir gerçek

Değişmez kanun, sürecek ilelebet…

Sen yeniden dirilene dek…

Muhammet Mertek

07.11.2014 19:30